Обычная версия
Шрифт -
Шрифт +
Настройки по умолчанию

НОВОСТИ / АНОНС

22 августа 2023 г.
Археалагічны комплекс на р. Менцы

       1. Агульная інфармацыя.

       Археалагічны комплекс, вядомы як паселішча на рацэ Менцы, скаладаецца з умацаванага гарадзішча – дзядзінца, чатырох селішчаў, – пасадаў і некалькіх курганных груп, якія ўжо цалкам развораныя.      Гарадзішча размешчана на правым беразе ракі Менкі (правы прыток ракі Пцічы). У яго склад уваходзяць дзве часткі – малое і вялікае гарадзішча. Малое гарадзішча знаходзіцца на мысе, утвораным зліццём ручая Дуная і ракой Менкай. Яно мае авальную пляцоўку памерам 80 х 16 м, невысокія валы акружаюць яго з трох бакоў. Вялікае гарадзішча прымыкае да малога з паўднёва-ўсходняга боку. Памер яго пляцоўкі 120 х 120 м. Гарадзішча з усіх бакоў акружана валам вышынёй 8–12 м, у якім маецца тры разрывы.

       Чатыры селішчы знаходзяцца вакол гарадзішча. Селішча 1 непасрэдна далучаецца да гарадзішча з паўднёва-ўсходняга боку і аддзяляецца ад яго ровам. Яго плошча складае прыкладна 9 га. Селішча 2 размешчана з заходняга боку ад гарадзішча, на процілеглым, левым беразе ручая Дуная. Яго плошча не больш за 10 га. Астатнія два селішчы знаходзяцца на левым беразе Менкі. Гэтыя селішчы падзяляюцца ярам, верагодна, рэчышчам перасохлага ручая. Плошча селішча 3 прыблізна складае 6 га, а селішча 4 – 4 га. Сёння селішча 1 расхінаецца, астатнія трапілі пад забудову сучастнай вёскі Гарадзішча.

       Упершыню на гарадзішча ў ХІХ ст. звярнуў увагу П. М. Шпілеўскі. У 1930 г. гарадзішча абследаваў краязнавец А. Рынейскі, які апісаў яго і зняў план. Першыя археалагічныя даследаванні ў 30-я гг. ХХ стст. тут праводзілі А. М. Ляўданскі і А. Д. Каваленя. Археалагічныя раскопкі гарадзішча аднавіў у 1954 г. А. Р. Мітрафанаў (даследавана плошча 160 м²). Больш маштабнае даследаванне комплексу праводзіў у 1963–64, 1967–68 гг. Э. М. Загарульскі (даследавана плошча больш за 600 м²). У 1969 г. М. А. Ткачоў ажыццявіў зачыстку заходняга профіля паўднёвага разрыву вала вялікага гарадзішча. З 1975 па 1983 гг. комплекс на рацэ Менцы вывучаў Г. В. Штыхаў (даследавана плошча больш за 2500 м²). З 1996 г. па 2000 г. даследаванне праводзіў Ю. А. Заяц (даследавана плошча 236 м²). У 2011–12, 2018, 2020–23 гг. археалагічны комплекс вывучае А. В. Вайцяховіч (даследавана плошча 830 м²).

         У выніку было высветлена, што тэрыторыя, дзе знаходзіцца археалагічны комплекс на р. Менцы, была заселена яшчэ з эпохі мезаліту (8–5 тысяч год д.н.э). Жыццё тут працягвалася і ў эпоху неаліту, і бронзавага веку (5–2 тысячы год д.н.э.), пра гэта сведчаць знаходкі каменных сякер. У эпоху жалезнага веку было пабудавана малое гарадзішча. Адкрытыя селішчы з’явіліся ў ІХ–Х стст. У Х ст. селішча выконвала функцыю гандлёвага і рамеснага цэнтра вялікай вясковай акругі. Мяркуецца, што на мяжы І і ІІ тысячагодзяў н.э. было пабудавана вялікае гарадзішча і паселішча набыло асноўныя рысы, якія былі ўласцівы раннесярэдневяковаму гораду, – умацаваны дзядзінец, да якога далучаліся неўмацаваныя пасады. Магчыма, у гэтыя часы паселішча разам з акругаю ўваходзіць у склад Полацкай зямлі. Пра гэта могуць сведчыць знаходкі донцаў гаршчкоў з выявай трызубца – радавога знака князя Ізяслава Уладзіміравіча, сына полацкай княжны Рагнеды. Большасць вучоных прытрымліваюцца версіі, што паселішча на рацэ Менцы з’яўляецца летапісным горадам Менскам – цэнтрам Менскай воласці Полацкай зямлі, які атрымаў сваю назву ад ракі Менкі. Менавіта з гэтым паселішчам звязваюць падзеі 1067 г., згодна з“Аповесцю мінулых гадоў”: “У год 6575 (1067). Падняў раць у Полацку Усяслаў сын Брачаслава, і заняў Ноўгарад. Трое ж Яраслававічаў, Ізяслаў, Святаслаў, Усевалад, сабраўшы воінаў, пайшлі на Усяслава ў моцны мароз. І падышлі к Менску, і меняне зачыніліся ў горадзе. Браты ж гэтыя ўзялі Менск і перабілі ўсіх мужоў, а жонак і дзяцей захапілі ў палон і пайшлі к Нямізе…” Заняпад паселішча пачаўся ў канцы ХІ – пачатку ХІІ стст., калі на месцы ўпадзення ракі Нямігі ў Свіслач князям Глебам Усяслававічам быў пабудаваны новы горад, а Менская воласць зрабілася ўдзельным княствам.

         Жыццё на паселішчы аднаўляецца ў XIV ст., калі на тэрыторыі гарадзішча ўзікае феадальная сядзіба, а само паселішча ператвараецца ў мястэчка. У метрыцы ВКЛ мястэчка пад назвай Гарадзішча ўзгадваецца пад 1547 г. Сядзібай у розныя часы валодалі прадстаўнікі родаў Статкевічаў, Палубінскіх і Пішчалаў. Адным з апошніх уладальнікаў сядзібы быў Рудольф Пішчала.

  1. Вялікае гарадзішча.

Вялікае гарадзішча прымыкае да малога гарадзішча з паўднёва-ўсходняга боку. Памер яго пляцоўкі 120 х 120 м. Гарадзішча з усіх бакоў акружана валам вышынёй 8–12 м, у якім маецца тры разрывы, два з якіх з’яўляліся ўваходамі на тэрыторыю гарадзішча. З паўднёвага і ўсходняга бакоў прасочваюцца сляды рова, а паўночная частка вала акружана балоцістай поймай ракі Менкі. Мяркуецца, што валы былі збудаваны на мяжы І і ІІ тысячагоддзяў н.э., калі Менская воласць зрабілася часткай Полацкай зямлі. У ніжняй частцы насыпу вала былі выяўлены зрубы, пабудаваныя з дубовых бярвён. Зрубы ставіліся ў два-тры рады адзін да аднаго ўздоўж трасы вала. Унутры яны былі шчыльна забіты пяском і суглінкам. Першапачатковая вышыня зрубнай абарончай сцяны была 4 м, а шырыня першапачатковага вала – 14 м. На вяршыні размяшчаліся драўляныя баявыя галерэі. На працягу ХІ ст. гэтыя ўмацаванні разбураліся ў выніку пажару і вал перабудоўваўся не менш за два разы. Пляцоўка гарадзішча была значна пашкоджана падчас будаўніцтва стадыёна ў 1967 г. У яе паўднёвай частцы культурны слой амаль цалкам быў знішчаны. У выніку археалагічных даследаванняў былі знойдзены развалы печаў каменак, фрагменты ляпных і кругавых гаршчкоў, фрагменты гліняных амфар, шыферныя прасліцы і кавалкі сланца, шкляныя пацеркі, металічныя ўпрыгажэнні, прылады працы і побытавыя рэчы. У ХІ ст. вялікае гарадзішча, верагодна, выконвала функцыю ўмацаванага дзядзінца старажытнага горада.

  1. Малое гарадзішча.

Малое гарадзішча знаходзіцца на мысе, утвораным зліццём ручая Дуная і ракой Менкай. Яно мае авальную пляцоўку памерам 80 х 16 м (плошча 0,12 га), невысокія валы вышынёй да 0,3 акружаюць яе з трох бакоў. Ад вялікага гарадзішча пляцоўка малога гарадзішча раней таксама аддзялялася невысокім валам, гэты вал зараз незаўважны. Гарадзішча было пабудавана насельніцтвам культуры штрыхаванай керамікі ў жалезным веку на мяжы І тысячагоддзя д.н.э. і І тысячагоддзя н.э. Пазней, у V–VIII стст. яно выкарыстоўвалася ў якасці сховішча прадстаўнікамі плямён банцараўскай культуры. Трэба адзначыць знаходку пацеркі з егіпецкага фаянсу ІІ–ІІІ стст. У Х ст. гарадзішча магло выкарыстоўвацца ў якасці дзядзінца навакольнага паселішча. Знаходкі вялікай колькасці абпаленага зерня сведчаць пра тое, што ў ХІ ст. тут захоўваліся запасы збожжа. У выніку даследавання былі знойдзены каменныя жорны, шыферныя прасліцы, шкляныя пацеркі, ляпны і кругавы посуд, металічныя ўпрыгажэнні, прылады працы, побытавыя рэчы, дэталі конскана рыштунку і прадметы ўзбраення. З апошніх трэба адзначыць знаходку наканечніка похваў мяча.

  1. Могілкі.

У 1975 г. у паўночна-заходняй частцы селішча 1 былі выяўлены сляды грунтовых могілак. Тады было даследавана 18 шкілетаў. Там былі пахаваны дарослыя і дзеці. У 2012 г. было даследавана яшчэ 5 пахаванняў. Усе яны знаходзіліся ў неглыбокіх ямах, закапаных у культурны слой селішча. Шкілеты ляжалі на спіне ў выцягнутым стане галавой на захад. Ніякага інвентару ў нябожчыкаў не было. У выніку даследавання суседніх аб’ектаў было высветлена, што ўсе знойдзеныя пахаванні належаць да могілак, якія функцыянавалі ў XV–XVI стст. у гэтай частцы селішча. Недалёка ад пахаванняў быў знойдзены цэлы гаршчок, у якім, верагодна, прыносілі на могілкі памінальную страву.

  1. Селішча 1.

       Селішча 1 непасрэдна далучаецца да гарадзішча з паўднёва-ўсходняга боку і аддзяляецца ад яго ровам. Яго плошча складае прыкладна 9 га. Яно выцягнута з захаду на ўсход уздоўж высокай надпойменнай тэрасы правага берагі ракі Менкі. З заходняга боку селішча ляжыць на высокім правым беразе ручая Дуная. У выніку шматгадовых даследаванняў былі знойдзены сляды сядзібнай забудовы Х–ХІ стст. Захаваліся развалы печаў каменак, падпольныя і гаспадарчыя ямы. Прасочаны сляды майстэрні, якая займалася вырабам прасліц з оўручскага сланцу (шыферу). У выніку даследаванняў знойдзены шматлікія фрагменты і цэлыя формы ляпных і кругавых гаршчкоў, у тым ліку фргаменты багата арнаментаванай амфары, фрагменты гліняных патэльняў. Вырабы з каменю прадстаўлены асялкамі, шыфернымі прасліцамі і жорнамі. Шматлікімі знаходкамі з’яўляюцца шкляныя пацеркі Х–ХІ стст., прывезеныя з краін усходу. Пра развіты гандаль сведчаць знаходкі сярэбраных арабскіх манет дырхамаў і вагавых гірак-разнаваг. Акрамя гэтага знойдзены жаночыя ўпрыгажэнні (падвескі, скроневыя кольцы, пярсцёнкі, бранзалеты) і элементы мужчынскага касцюму (фібулы, спаржкі, накладкі на пояс), прадметы хрысціянскага культу (нацельныя крыжыкі) з каляровых металаў. Шматлікія вырабы з жалеза прадстаўлены нажамі, крэсівамі, прыладамі працы, ключамі, сельскагаспадарчымі прыладамі і г. д. Сустаркаюцца рэчы конскага рыштунку (шпора, стрэмя, путы, дэталі бізуна), наканечнікі стрэл, колцы ад кальчугі. Знойдзеныя рэчы дэманструюць, што на селішчы пражывалі рамеснікі, гандляры, прадстаўнікі дружыны. Такі склад насельніцтва сведчыць пра гарадскі характар пасялення.

  1. Селішча 2.

      Селішча 2 размешчана з заходняга боку ад гарадзішча, на высокім правым беразе ракі Менкі і левым спадзістым беразе ручая Дуная. Яго плошча складае не больш за 10 га. Селішча ўпершыню пачало вывучацца ў 2020 г. У выніку даследаванняў былі выяўлены сляды сядзібнай забудовы і рамесных вытворчых комплексаў. На спадзістым беразе ручая Дуная былі знойдзены аб’екты і матэрыялы, якія адносяцца да ранняй стадыі засялення гэтай тэрыторыі ў ІХ–Х стст. славянскім насельніцтвам. У прыватнасці, былі выяўлены фрагменты ляпных гаршчкоў насельніцтва лука-райкавецкай і роменскай культур. У іншых частках селішча знойдзены сляды дзейнасці ганчара і рамесныя прылады для апрацоўкі каменю. Паміж шматлікіх фрагментаў гаршчкоў другой паловы Х–пачатку ХІ ст. на адным з аб’ектаў было знойдзена донца кругавога гаршчка з выявай трызубца – радавога знака князя Ізяслава Уладзіміравіча, сына полацкай княжны Рагнеды. Іншыя матэрыялы прадстаўлены глінянымі і шыфернымі прасліцамі, шклянымі пацеркамі, жаночымі ўпрыгажэннямі і элементамі мужчынскага касцюма з каляровых металаў, жалезнымі прыладамі і побытавымі рэчамі. Недалёка ад месца ўпадзення ручая Дуная ў раку Менку былі выяўлены сляды ювелірнай майстэрні, якая функцыянавала ў другой палове ХІ – пачатку ХІІ стст. У выніку праведзеных даследаванняў былі знойдзены матрыцы для вырабу паясных накладак, фрагмент пярсцёнка з аблоем, літнікі, фрагменты тыгляў і глінянай ліцейнай фрмы, зліткі каляровых металаў. Акрамя гэтага знойдзены шматлікія свінцовыя гандлёвыя пломбы з выявамі княжацкіх знакаў, святых, літар. Адна з пломб з выявай мяча належала гародненскаму князю Усеваладу. Акрамя гэтага знойдзены накладкі на пояс, арабскія сярэбраныя манеты дырхамы, вагавыя гіркі-разнавагі. Усе знойдзеныя матэрыялы сведчаць пра развітую рамесную вытворчасць і актыўны гандаль як з суседнімі княствамі, так і з больш аддаленымі краінамі.

  1. Сядзіба.

      У 2022–2023 гг. падчас даследавання заглыблення ў паўднёвай частцы вала Вялікага гарадзішча былі знойдзены сляды згарэлай пабудовы, якая адносілася да сядзібнага комплексу. Драўляная пабудова, у якой знаходзілася печка з кафлі, была ўрэзана ў вал. Яна знікла ў выніку пажару ў другой палове XVII ст. і больш не аднаўлялася. Ад будынка захаваліся развал печы, якая была складзена з цэглы пальчаткі і звонку аздоблена зялёнапаліўнай кафляй, фрагменты згарэлай падлогі і бэлек. Зверху пажарышча было засыпана смеццем XVII–XIX стст. У выніку знойдзены фрагменты глінянага, паліўнага і дымлёнага посуду, вазоны для кветак, фрагменты шкляных бутэлек, фрагменты фаянсавых талерак, у тым ліку вырабленых на “Свержанскай мануфактуры”, фрагменты разнастайнай кафлі, вырабы з жалезу і каляровага металу, манеты і інш.


21 августа 2023 г.
Фестываль «Кераміка-Крэва» сабраў гасцей і сяброў

       Дванаццаць творчых, неардынарных, самабытных майстроў спаборнічалі сёння ў Крэве за званне лепшага кераміста фестывалю.

       «Выявіліся пераможцы ў трох намінацыях. Сваім «хатнім заданнем» – керамічным вырабам на вольную тэму мацней за ўсіх уразіў членаў журы Сяргей Моўчан (Мінск). Самы арыгінальны выраб, створаны непасрэдна на фестывалі, прадставіла Святлана Круглаполава (Гродна). А вышэй за ўсіх узняў выраб з гліны на ганчарным крузе Уладзімір Сасноўскі з Івянца.

       Свята ў сярэднявечным замку ніяк не магло абысціся без рыцарскага турніру. Упершыню на Крэўскім фестывалі гэты турнір адбыўся ўнутры замка.

       Таксама на свяце былі прадстаўлены артэфакты часоў Першай сусветнай вайны, знойдзеныя сёлета ў Крэве.

       Аздобілі свята выступленні вядомых калектываў: народны ансамбль песні «Вечарынка», народны ансамбль народнай песні «Хутарок», заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь фальклорны ансамбль «Гасцінец», народны ансамбль народнай песні «Жытніца», вакальны ансамбль «Бліскавіца». Майстар-класы па народных і сярэднявечных танцах, канцэрт калектыву «PerformanceShowStudio», фаер-шоу і святочная дыскатэка.


18 августа 2023 г.
Еврейское наследие Сморгони

       Евреи – один из древнейших народов мира. Едва ли найдешь на планете страну, где бы никогда они не жили. На землях современной Беларуси евреи расселялись по всей ее территории, создавая свои общины. В XVII веке представители этого народа поселились и в нашем городе. По переписи 1897 года в Сморгони проживало 8908 человек, из них 6743 еврея. Во время Первой мировой войны все местные жители, включая и евреев, были эвакуированы в разные города Российской империи. После войны в разрушенную Сморгонь стали возвращаться местные жители и приезжать новые люди, в том числе и евреи. В 20 – 30-х годах XX века численность евреев составляла около 40% городского населения. Именно еврейское наследие довоенного времени частично сохранилось до наших дней. 

       В 1995 году Сморгонь посетили представители общины сморгонских евреев в Израиле. На здании «Беларусбанка» они установили мемориальную доску с надписью на иврите и белорусском языке: «Вечная памяць вязням яўрэйскага гета, загінуўшым ад рук нямецка-фашысцкіх захопнікаў  у гады  Вялікай  Айчыннай  вайны 1941 - 1945 гг.». Памятная доска на этом здании появилась неслучайно – здесь находились ворота в городское гетто, куда было согнано еврейское население Сморгони. В начале войны в районе улицы Каминского, где размещалась еврейская сельскохозяйственная община – карка, было еще одно гетто. Позже оно было ликвидировано, а его жители перемещены в центральное гетто, которое было создано вокруг синагоги и еврейского кладбища.

       Измученные и голодные евреи работали на строительстве другой ветки железной дороги Сморгонь – Молодечно, а также усердно ремонтировали дороги. Контакты с местным населением под угрозой казни категорически запрещались. Но были случаи, когда евреи вырывались из гетто, чтобы обменять что-нибудь на еду. Жить было невыносимо трудно, но лишь немногие осмеливались бежать. Рискнувшим найти убежище также было сложно, потому что всей семье за укрытие евреев угрожал расстрел.

       Мест массовых уничтожений евреев в городе нет. Для принятия карательных мер их переправляли в другие гетто и концлагеря. Кровавым днем ​​для евреев стало 22 октября 1941 года. На опушке леса за деревней Зеленка Ошмянского района было расстреляно более 500 сморгонцев еврейской национальности.

       После войны еврейская община в Сморгони не была возобновлена. Мемориальная доска, установленная в память о погибших евреях Сморгони, перенесена на расположенное рядом здание бывшего еврейского банка, в котором ныне находится книжный магазин.

      По улице Виленской (теперь улица Советская) размещались многочисленные еврейские магазины. В двухэтажном здании одного из них сейчас расположена районная детская библиотека. В 1930-е годы здесь жил и работал крупный еврейский торговец Лейбман. В июле 1944 года здание было частично разрушено во время налета немецкой авиации. После войны его собственником стал Сморгонский райисполком, который находился здесь до ввода в строй современной постройки райисполкома на улице Ленина. В то время напротив входа стоял памятник Ленину. По 1997 год в здании размещался городской отдел образования, после этого - районная детская библиотека. 

       Еще одно сохранившееся здание – дом еврея Раппопорта на улице Гагарина, в котором сейчас расположена аптека «Планета здоровья».

       На месте здания, где размещается районный отдел Гродненского областного управления Фонда социальной защиты населения, был дом, в котором проживал владелец конфетной фабрики Шульман вместе с семьёй. Сама конфетная фабрика находилась рядом с центром по обеспечению деятельности учреждений образования Сморгонского района. У горожан больше всего пользовались спросом конфеты апельсиновые, черносливовые и «Имберлех».

       После Великой Отечественной войны на месте фабрики построили загс, который был разрушен в конце прошлого века. Вместо него возвели новый Дворец бракосочетаний.

       Здание районной библиотеки на улице Танкистов – бывший жилой дом Шолома Шломовича - владельца мельницы, которая находилась на реке Оксне. В конце 30-х годов здесь была частная больница. Приемный покой находился на первом этаже, на втором жил врач общей практики. Во времена фашистской оккупации в здании размещалась немецкая комендатура. 

       С другой стороны улицы на нас смотрит двухэтажное здание бывшей еврейской школы Тарбут. С конца 1960-х годов по настоящее время здесь находится военкомат.

       На улице Кирова сохранилось здание бывшей миквы – еврейской ритуальной бани, в которой еще недавно размещался расчётно-кассовый центр ЖКХ. Чуть подальше сохранились деревянные дома братьев Сокобинзон. В доме №16 по улице Кирова молились евреи, когда была закрыта синагога. Недалеко от миквы, в Коммунальном переулке, находится дом, в котором готовили ритуальную пищу к еврейским праздникам.

       По местам еврейского наследия Сморгонщины разработан туристический маршрут «Забытые следы истории» с посещением перечисленных городских объектов, бывшей миквы, руин синагоги и еврейского кладбища в Крево, места массового расстрела евреев возле Зеленки. Увлекательную экскурсию для туристов, интересующихся историей нашего региона, проведут сотрудники историко-краеведческого музея.

       Для ознакомления гостей и жителей Сморгони с историей улиц и объектов туристско-информационным центром совместно с историко-краеведческим музеем разработаны и размещены на зданиях информационные таблички.


17 августа 2023 г.
Экологический туризм.

        Очередная экологическая экскурсия была проведена для посетителей летнего лагеря Гимназии 1 г. Ошмяны. 25 ребят посетили базисный лесопитомник Сморгонского опытного лесхоза. Они ознакомились с работой питомника и прошли по экологической тропе.

       Экскурсия будет интересна не только специалистам в лесной отрасли, но и всем тем, кто интересуется красотой природы, биологией растений и работой лесной отрасли. В ходе знакомства с питомником вы узнаете об особенностях выращивания деревьев и кустарников. Так на питомнике выращивают множество видов декоративных пород, которые используются для украшения населенных пунктов, частных участков и зон отдыха. Экскурсия по экологической тропе познакомит вас с редкими видами деревьев. Вы сможете узнать особенности и тайны выращивания леса.


16 августа 2023 г.
УЖЕ В ЭТИ ВЫХОДНЫЕ ПРОЙДЁТ ФЕСТИВАЛЬ-ЯРМАРКА «КЕРАМІКА КРЭВА 2023»

       19 августа у стен Кревского замка состоится фестиваль-ярмарка «Кераміка Крэва 2023». Гостей ждет насыщенная развлекательная программа, а лучшие керамисты со всей страны традиционно продемонстрируют свое мастерство в изготовлении глиняных шедевров.

       Программа фестиваля «Кераміка Крэва 2023»:

Площадка перед воротами замка 14:00-14:20 — театрализованное открытие фестиваля-ярмарки;

14:20-16:00 — концертная программа с участием творческих коллективов: народный ансамбль песни «Вечарынка», народный ансамбль народной песни «Хутарок», Заслуженный любительский коллектив Республики Беларусь фольклорный ансамбль «Гасцінец»;

17:00-18:00 — народный ансамбль народной песни «Жытніца», Заслуженный любительский коллектив Республики Беларусь фольклорный ансамбль «Гасцінец»;

18:00-18:20 — подведение итогов фестиваля-ярмарки, награждение мастеров-керамистов;

18:20-19:20 — народный ансамбль народной песни «Жытніца», вокальный ансамбль «Бліскавіца»;

19:20-20:00 — мастер-класс по средневековым танцам;

20:00-22:00 — концертная программа коллектива «PerformanceShowStudio» (г. Минск);

22:00-00:00 — праздничная дискотека.

Внутренний двор замка 14:30-16:00 — работа интерактивных площадок;

17:00-18:00 — средневековые забавы. Кревский замок в годы Первой мировой войны;

15:00, 17:00 — сбор группы на экскурсию в народный историко-краеведческий музей Кревской средней школы;

16:00-17:00 — конный рыцарский турнир;

23:40-00:00 — фаер-шоу «Огненные вороны» (г. Лида).

Вежа 14:30, 15:30, 17:30, 18:30 — обзорные экскурсии «Гістарычнае Крэва».

На протяжении дня — работа площадок: Город мастеров, фудкорты, детская литературно-игровая площадка, торговля.


15 августа 2023 г.
Запрашаем на выставу!


14 августа 2023 г.
В Белковщине прошло праздничное гулянье «Медовый вкус»

       Медовый фестиваль - брендовое мероприятие Белковщинского Дома Культуры. 

       Ежегодно оно собирает пчеловодов, ремесленников, жителей агрогородка и близлежащих деревень. На праздник вновь пришло много людей. Сладкий фестиваль удался!


10 августа 2023 г.
Летне-осенний сезон охоты на пернатую дичь откроется 12 августа и продлится до 10 декабря

       Летне-осенний сезон охоты на пернатую дичь откроется 12 августа 2023 г. С этого дня разрешено добывать водоплавающую (кроме гусей) и болотную дичь, вальдшнепа, вяхиря, голубя сизого, перепела, фазана; также можно отстреливать ворону серую и сороку. Продлится этот сезон охоты до 10 декабря 2023 года.

       Охота разрешена в светлое время суток на птиц любого пола и возраста ружейным способом из засады, с подхода, с подъезда с применением с маломерных судов без двигателя или с неработающим двигателем.
В процессе ружейной охоты разрешается использование гладкоствольного охотничьего оружия и патронов, снаряженных дробью, применение охотничьих собак, кроме гончих и борзых. В процессе охоты допускается использование только зарегистрированных в РГОО «БООР» охотничьих собак.

       Как правило, летне-осенний сезон охоты пользуется у охотников наибольшей популярностью и массовым посещением охотниками водно-болотных охотничьих угодий в дни его открытия. В этой связи считаем уместным напомнить, что перед выездом на охоту необходимо проверить наличие при себе следующих документов и сроков их действия:

  • государственное удостоверение на право охоты;
  • разрешение органов внутренних дел на хранение и ношение охотничьего оружия;
  • квитанция либо карт-чек (в бумажном или электронном виде), подтверждающие факт уплаты государственной пошлины за предоставление права на охоту (оплата до начала охоты);
  • охотничья путевка.

       Недопустимо иметь при себе запрещенные к ношению и использованию при проведении охоты «по перу» охотничьи патроны, снаряженные картечью или пулями, а также патроны к нарезному охотничьему оружию.

       Важно помнить, что в процессе охоты «по перу» разрешено добывать только те охотничьи виды птиц, которые указаны в охотничьей путевке.


09 августа 2023 г.
Шоу, якое стала гісторыяй

       5 жніўня дэлегацыя са Смаргонскага раёна прыняла ўдзел ва ўрачыстым адкрыцці ІІ гульняў краін СНД. Каля 20 чалавек: юныя спартсмены, трэнеры, супрацоўнікі аддзела фізічнай культуры, спорту і турызму райвыканкама – пабывалі ў Мінск-Арэне, дзе сталі сведкамі захапляльнага, эфектнага, хвалюючага відовішча, уражаннямі ад якога пагадзіліся падзяліцца.

Алена БАРТАШЭВІЧ: «Гэта было цудоўнае шоу! Вельмі харызматычныя вядучыя: Тэо і Вольга Рыжыкава. Уразіў парад каманд, дзе мы пабачылі спартсменаў з такіх далёкіх экзатычных краін як Аман, Куба, В’етнам, Малайзія і іншыя. А пакуль спартмены праходзілі ўздоўж глядацкіх трыбун, на сцэне адбывалася прадстаўленне ў нацыянальных касцюмах. Безумоўна, сачу за выступленнямі нашых беларускіх спартсменаў, асабліва лёгкаатлетаў. Сярод іншых спаборнічаюць дзеці 2009 года нараджэння – равеснікі выхаванцаў нашай школы. Вынікі сапраўды выдатныя! Не кожны дарослы спартсмен можа з імі канкурыраваць.»

Макар КУПЧАНКА: «Калі мне прапанавалі паехаць на адкрыццё Гульняў, нават не думаў, адразу пагадзіўся. Думаю, што нам дасталіся адны з лепшых месцаў – проста насупраць сцэны, таму прадстаўленне ўбачылі ва ўсёй красе. На гэтых спаборніцтвах выступаюць спартсмены – мае равеснікі. Міжволі думаецца: «Ці змог бы я паказаць такі вынік?» Разумею, што гэта вельмі моцныя лёгкаатлеты.»

Алена ІВАНОВА: «Нават цяжка выказаць свае эмоцыі пасля шоу ў Мінск-Арэне! Гэта дало такі зарад, таое жаданне глядзець кожны від спаборніцтваў, «хварэць» не толькі за нашых, але і спартсменаў з іншых краін! Мы ўключаем трансляцыю з Гульняў – і няважна, выступаюць гімнасты ці цяжкаатлеты. Мы бачым, адчуваем эмоцыі кожнага, радуемся перамогам і спачуваем паражэнням. Вельмі добра, што спаборніцтвы праходзяць у розных гарадах Беларусі. Кожны мае магчымасць з’ездзіць і паназіраць за Гульнямі ўжывую».

Аліна КУПЧАНКА: «У гэты дзень мы адчувалі сябе часткай гісторыі. Мы не ведаем, калі наступныя Гульні краін СНД пройдуць у Беларусі, таму стараліся запомніць кожную хвіліну. Хораша працавалі і ўзаемадзейнічалі з гледачамі вядучыя, кранальная цырымонія запальвання Агню… Мы не заўважылі, як праляцелі дзве гадзіны. Уразілі нумары беларускіх артыстаў, камп’ютарныя тэхналогіі, што сталі арганічнай часткай прадстаўлення. Уразілі меры бяспекі. Аглядалі літаральна ўсе рэчы, кожны чалавек праходзіў праз рамкі металашукальніка. Мы адчувалі сябе сапраўды спакойна і бяспечна. Прычым арганізавана ўсё было так, што гледачоў доўга не затрымлівалі на ўваходзе. Дарэчы, падзеямі ў Мінск-Арэне свята не скончылася. Звонку была арганізавана пляцоўка, дзе выступалі артысты, вельмі спадабалася, што яны спявалі на беларускай мове.»


09 августа 2023 г.
Фестиваль-ярмарка «Керамика Крево»


Государственный флаг Республики Беларусь

2024 – Год качества

Сморгонский районный исполнительный комитет

-

-

ЛЕТО-2024

-

ЗДОРОВЫЙ ОБРАЗ ЖИЗНИ

Касцёл Найсвяцейшай Троіцы ў Войстаме

Касцёл Прасвятой Троіцы ў Жодзішках

Сморгонь туристическая

ФОК Сморгонь

-

VETLIVA

Туристический портал о Беларуси

Мой город

Открой свой город в смартфоне

Календарь событий на 2024 г

Топ-5 региона

Газета

grodnovisafree

Защита прав потребителей

Портал рейтинговой оценки

Контакты

8 (01592) 4-20-81
sport@foksmorgon.by

г. Сморгонь, ул. П. Балыша, 4а
Открыть контакты

Отдел спорта и туризма Сморгонского райисполкома Адрес : 231042, Гродненская область, г. Сморгонь, ул. П. Балыша, 4а. E-mail: sport@foksmorgon.by Начальник: 8 -01592-41840 Приемная:...
Открыть раздел КОНТАКТЫ
ИНСТРУКЦИЯ РЕГИСТРАЦИИ ИНОСТРАННЫХ ГРАЖДАНАдминистративная процедура по регистрации иностранных граждан и лиц без гражданства, временно пребывающих в Республике Беларусь (далее – иностранцы), осуществляется в...
Открыть раздел ИНСТРУКЦИЯ РЕГИСТРАЦИИ ИНОСТРАННЫХ ГРАЖДАН
БЕЛАРУСКІ ПРАФЕСІЙНЫ САЮЗ РАБОТНІКАЎ КУЛЬТУРЫ, ІНФАРМАЦЫІ, СПОРТУ І ТУРЫЗМУ ГРОДЗЕНСКАЯ АБЛАСНАЯ АРГАНІЗАЦЫЯ вул.Савецкая,4-27 , 230023, г....
Открыть раздел ПРОФСОЮЗ
Сайт МАЛАХОВСКИЙ Максим Владимирович Начальник Управления спорта и туризма Гродненского областного исполнительного комитета Родился 21.08.1980 в г. Могилев Образование высшее....
Открыть раздел Управление спорта и туризма Гродненского облисполкома
Сайт Ковальчук Сергей Михайлович Министр спорта и туризма Республики Беларусь Приемная: Главный специалист - Сафонова Жанна Геннадьевна т....
Открыть раздел Министерство спорта и туризма Республики Беларусь
The LineAct Platform